Chodyt serban po zarinku [1]

Chodyt serban po zarinku
Ta shukaye sobi zinku.

– Oi, serbane, serbanochku,
Vizmy mene za zinochku.

– Yak ya mayu tebe braty,
Koly v tebe otec i maty?

Otec i maty, vsya rodyna,
A ya bidnyi syrotyna.

Zcharui, myla, brata svoho
i budesh maty muza svoho.

– Yak ya mayu charuvaty,
Ne navchyla mene maty.

– Tam u lisi kalynochka,
Na kalyni – hadynochka.

Na hadynku sonce peche,
A z hadynky sochok teche.

Vizmy, myla, konovochku
Ta nabery toho sochku.

Brat iz viiska u dorozi,
A vze chary na porozi.

Brat yak chariv tyh napyvsya
Ta i lysh z konya povalyvsya.

– Oi, serbane, serbanochku,
Vizmy mene za zinochku.

– Yak ya mayu tebe braty,
Koly vmiyesh charuvaty?

Zcharuvala brata svoho,
Zcharuyesh mya molodoho.